partner strategiczny Okno-pol Al-Tech
partnerzy

Zespół Rzeczoznawców przedstawia swoją opinię

Czytaj więcej:

Niniejszy dokument nie stanowi oficjalnej wykładni przepisów prawa i nie może być stosowany jako podstawa prawna do rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach. Opinie i propozycje zawarte w stanowiskach Małopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP należy traktować jako materiał pomocniczy.


Kraków, 24 sierpnia 2020 r.

OPINIA nr ZR 168

Zespołu Rzeczoznawców
przy Radzie Małopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP

 

Treść pytania:

Proszę o opinię w kwestii czytania ze zrozumieniem artykułów ustawy Prawo Budowlane, w tym przypadku art. 29 ust. 1 pkt 2 dotyczącego budowy przydomowego ganku o powierzchni zabudowy do 35 m2. Czy zgodnie z przywołanym wyżej artykułem, budowa przydomowego ganku o powierzchni zabudowy do 35 m2 wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, czy jedynie zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania w/w robót. 

Dnia 19 maja 2020 r. zostało dokonane zgłoszenie w Starostwie Powiatowym, dotyczące zamiaru wykonania robót polegających na budowie dwukondygnacyjnego ganku o powierzchni zabudowy do 35 m2. Po analizie złożonych dokumentów Urząd wniósł sprzeciw do w/w zgłoszenia robót budowlanych, uzasadniając swoją decyzję stwierdzeniem, iż przedstawiony w zgłoszeniu ganek jest dwukondygnacyjny, a zatem na realizację tego przedsięwzięcia zdaniem Urzędu wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

Stanowisko Urzędu jest dla mnie zupełnie niezrozumiałe, gdyż ustawa Prawo Budowlane sporządzona została w języku polskim i wg mnie rozumiana powinna być jednoznacznie. Artykuły w/w ustawy powinny być czytane zgodnie z zasadami języka polskiego, wykluczając indywidualne interpretacje prawa. Zatem czytając przywołany powyżej art. 29 ust. 1 pkt 2, moim zdaniem stwierdzić można, iż nie określa on: ani wysokości, ani ilości kondygnacji przydomowego ganku. 

W związku z powyższym proszę o informację, jak należy czytać przywołany art. 29 ust. 1 pkt 2? Czy należy czytać go zgodnie z zasadami języka, w którym została napisana Ustawa, czy art. 29 ust. 1 pkt 2 podlega jednorazowej indywidualnej interpretacji i należy zwrócić się do Ustawodawcy z prośbą o wyjaśnienie zapisów art. 29 ust. 1 pkt 2?

 

Podstawa prawna:

[1] USTAWA z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Dz.U. 1994 Nr 89 poz. 414 (z późn. zm.)

Art. 29. ust. 1. Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa:

(…)

Pkt 2) wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki;

Uwaga: Niniejsza opinia została opracowana zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w sierpniu 2020 r.

 

Opinia Zespołu Rzeczoznawców:

Zgłoszony przez autora pytania problem jest niezwykle ważnym problemem, bowiem dotyczy właściwego rozumienia przepisów tworzonych w języku polskim. Jak słusznie zauważa autor pytania, wszystkie przepisy polskiego prawa (również prawa budowlanego), które zostały sporządzone w języku polskim powinny być czytane zgodnie z zasadami języka polskiego. W przypadku art. 29. ust. 1. pkt 2) Ustawy Prawo Budowlane [1] problem dotyczy spójnika „lub” w zdaniu współrzędnie złożonym, przy czym przez użycie spójnika „lub” tworzy się zdanie współrzędnie złożone rozdzielone rozłącznie, co sugerowało by niezależne odczytanie części przepisu przed spójnikiem „lub” i niezależne odczytanie części przepisu po tym spójniku. Idąc tym tokiem myślenia, można by stwierdzić, że określenie „parterowych” umieszczone przed spójnikiem „lub” dotyczy tylko: „budynków gospodarczych, garaży, wiat”, natomiast nie dotyczy „przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych)”. 

Jednak w drugiej części art. 29. ust. 1. pkt 2) znajduje się niezwykle ważny wymóg mówiący o tym, że wymienione w art. 29. ust. 1. pkt 2) wszystkie obiekty mają mieć powierzchnię zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. 

Nie ulega wątpliwości, że informacja dot. powierzchni zabudowy oraz ilości obiektów na każde 500 m2 powierzchni działki dotyczy wszystkich obiektów wymienionych w art. 29. ust. 1. pkt 2). To z kolei kwestionuje prawidłowość użycia przez Ustawodawcę spójnika „lub” w tym przepisie.

Gdyby w przepisie został użyty któryś ze spójników: „i, oraz, jak też, a także”, dzięki którym zdania współrzędnie złożone rozdzielone są „łącznie”, wtedy nie byłoby żadnych wątpliwości, że wszystkie wymienione w ww. przepisie obiekty mają być zarówno parterowe, jaki mieć określoną powierzchnię zabudowy i ilość na każde 500 m2 powierzchni działki. 

Przy obecnym sformułowaniu ww. przepisu nie można analizować go posługując się wyłącznie analizą gramatyczną zdań zgodnie z zasadami języka polskiego. Z przepisu tego wynika, że z całą pewnością wymienione w nim „budynki gospodarcze, garaże, wiaty” muszą być parterowe. Natomiast przez jego konstrukcję logiczną nie można wykluczyć tego, że „przydomowe ganki i oranżerie (ogrody zimowe)” zgodnie z intencją Ustawodawcy, również muszą być parterowe.  

 

Wnioski:

Aby mieć całkowitą pewność, jak należy interpretować zapis art. 29. ust. 1. pkt 2) USTAWY Prawo budowlane [1] należy zwrócić się do Ustawodawcy z prośbą o wyjaśnienie. 

(KS)


arch. Wojciech Dobrzański,
Koordynator Zespołu Rzeczoznawców
przy Radzie Małopolskiej Okręgowej IARP

 


Wróć do wszystkich opinii